Πέμπτη, 17 Απριλίου 2008

RE: Περιέργο παιχνιδάκι

Ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα της Ντόρας της μικρής εξερευνήτριας θα απαντήσω και εγω σ'αυτές τις καμμένες ερωτήσεις των υπερρεαλιστών (που τείνουν να γίνους πεσιμιστές)!

-Γιατί κλαις; Εγώ? γιατί με είδες..? Πέθανε ο Kepler στο CSI LV...

-Γιατί δεν κλαις; Γιατί δεν υπάρχει λόγος.

-Πού είναι ο βάλτος;Στο Μαραθώνα εκεί που πνίγηκαν οι πέρσες στη ομώνυμη μάχη!!

-Ποιος και πού είναι ο δεσμοφύλακας;Πίσω σου δεν τον είδες??σε κυνηγάει!

-Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο;Μέσα στο πέλαγος όταν ο αέρας μου επιταχύνει το ιστίο!!

-Περιφρονείς κάτι;Την ηρεμία μου

-Θα ερωτευόσουν για πάντα; Τι να πω? ΝΑΙ!

-Γιατί πουλιούνται τα «έργα τέχνης»;Γιατί τίποτα δεν γίνεται χωρίς να βγαίνει στη διατίμηση...

-Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση;βρε δε πας να τα κάνεις και εξαγωγικά...σκορδοκαϊλα μου.

-Do you remember revolution?ναι ήταν το 3ο επισόδειο του MATRIX!

-Θα ανέβαινες ένα βουνό αν το επέβαλε το ωροσκόπιό σου;Όχι μόνο και μόνο από αντίδραση!

-Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ’ τον πάγο;Η κάτι άλλο ήθελες να πεις ή το έχεις χάσει επειδή σε κυνηγάει ακόμα ο δεσμοφύλακας!

-Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;Ποια Ζωή λέτε την συνάδελφό μου γιατί αυτή ούτε μια σκηνή δεν μπορεί να στήσει!

-Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ’ το νόμο;Το πρωί σίγουρα όχι αλλά το βραδάκι εύκολα!

-Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ’ την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν;Γιατί να με συλλάβουν μήπως έκλεψα την πέτρα του θανάτου κανενός άλλου;

-Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν δέκα λαχταριστά εκλαίρ;Θα τον βασάνιζα και δεν θα τον άφηνα να πεθάνει όσο και αν παρακαλούσε και θα έδινα τα εκλαίρ στο goudi!!

-Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τ’ αστέρια;Ναι αμέ και μετά θα τραγούδαγα "ένας ουρανός πάντα φωτεινός ένας ουρανός μ'αστέρια"!

-Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;όχι θα πέταγα εσένα μέσα ΧΑΛΑΡΑ!!

Ουφ άλλο ένα εξοντωτικό αλλά πλήρως διαφωτιστικό τεστ τελείωσε!!
Η αλήθεια έλαμψε και πάλι...!


Δευτέρα, 14 Απριλίου 2008

RE: Ανάκριση 3ου βαθμού!!!

Ναι επιτέλους έπειτα από αρκετούς μήνες ανεβάζω Post
Μετά και το κάλεσμα από το goudi-γατομάνα!!
Έχουμε και λέμε λοιπόν:

1. Όνομα: Τόνυ
2. Γενέθλια: 05/04
3. Ζώδιο: Κριός
4. Χρώμα μαλλιών: Καστανόξανθα έως ξανθά
5. Χρώμα ματιών: πράσινο (ακούς goudi...!)
6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; Ναι γιατί όχι
7. Είδος μουσικής που ακούς; Απ'όλα (τώρα τελευταία έχω πάθει μια ψύχωση με τον Barry White!)
8. Χαρακτήρας Disney/Warner Bross: Bugs Bunny!! Τα κάνει όλα και συμφέρει...
9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά; Ένας φίλος μου στα Μελίσια
10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: Πήγε κιόλας 7:30 , κυκλοφορώ σήμερα στο δακτύλιο?...
11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Το ρολόι μου!
12. Τι έχεις στον τοίχο σου; Ένα ρολόι (δραπέτη από σταθμό τρένου) και έναν καθρέφτη που πήρα από το ΙΚΕΑ με 29euro 4 κομμάτια και γαμώ τη φάση...
13. Τι έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου; Σχεδόν όλο μου το δωμάτιο!
14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες; Θα γινόμουν Ισπανός "Αντόνιο Εκλασαμέντες"
15. Αγαπημένος αριθμός: Το 1 γιατί τα διαιρεί όλα γαμώ την τρέλλα μου!
16. Αγαπημένο όνομα: Γερασίμη (όλα τα λεφτά)!
17. Τα χόμπι σου: Windsurf, μουσική, υπολογιστές (ούτε καν λογιστές)!
18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα; Στο εξοχικό μου στη βεράντα και να κοιτάω το πέλαγος καθώς φορτσάρει ο βοριάς)
19. Μια ευχή για το μέλλον: Υγεία και μια σταγόνα τύχη!
20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες; Λίγο πρίν τράκαρω τ'αμαξι του άμοιρου του πατέρα μου! (πλάκα κάνω). Την εποχή που ήταν οι γονείς μου παιδιά θα έπεφτε πολύ γέλιο!
21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: κινητό και κλειδιά αυτοκινήτου.
22. Αγαπημένο λουλούδι: Οτιδήποτε φαίνεται και μυρίζει ωραία.
23. Αγαπημένη σειρά: C.S.I. LAS VEGAS (κυβερνά \/)
24. Αγαπημένη ταινία: No Country For Old Men!!(ναι καλά...) Paycheck!!
25. Αγαπημένο τραγούδι: Never Never i'm gonna give you up!!
26. Aγαπημένο βιβλίο: Ο θείος Πέτρος και η εικασία Του Goldbach
27. Αγαπημένο ζώο: Σκυλάκι
28. Αγαπημένο ρούχο: Σακάκι και γενικά μου αρέσει το επίσημο ρούχο!
29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Τζίμης Πανούσης (Θα σας Γελάσω... χαχα σας γέλασα)!
30. Αγαπημένο χρώμα: Κόκκινο (παντού και στα παππούτσια ρε παιδί μου)
31. Αγαπημένο φαγητό: Σπανακόριζο μόνο από την Κασσιανούλα!!
32. Με ποιον χαρακτήρα από cartoon (Disney, WB, comics) ταυτίζεσαι; Νομίζω με τον Miky Mouse μόνο που εγώ δεν έχω μεγάλα αυτιά αλλά μεγάλη μύτη!!
33. Κακή συνήθεια: Τα ναρκωτικά...και η Μαράτα!!
34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Δεν μπορώ να σας πω πρίν λίγο με ξεμάτιασαν λυπηθείτε με...
35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Νευριάζω... εύκολα όμως!!
36. Συνηθισμένη ατάκα: Έτσιιιιι...
37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Ιδιοκτήτης Surf Club σε κάποιο νησί των κυκλάδων
38. Μεγαλύτερος φόβος: Το ΙΚΑ και η εφορία!!
39. Η καλύτερη pizza: Αυτή που βρίσκω μπροστά μου όταν πινάω πάρα πολύ!
40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…: Βάσανο και για σένα και γι'αυτά μερικές φορές αλλά anyway i like them!!

Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2008

17/1 Αντωνίου Μεγάλου

Ο Μέγας Αντώνιος γεννήθηκε περί το 251 μ.Χ. στην πόλη Κομά της Άνω Αιγύπτου, κοντά στη Μέμφιδα, από γονείς ευλαβείς και εύπορους. Έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.) και Μαξιμιανού (285-305 μ.Χ.) μέχρι και την εποχή του ευσεβούς αυτοκράτορα Κωνσταντίνου και των παιδιών του.Από την παιδική του ηλικία ήταν ολιγαρκής και αυτάρκης, «μόνοις δε οις εύρισκεν ηρκείτο και πλέον ουδέν εζήτει». Σε νεαρή ηλικία, περίπου 20 ετών, έχασε τους γονείς του. Έξι μήνες μετά την κοίμηση των γονέων του, άκουσε στην εκκλησία την Ευαγγελική περικοπή του πλουσίου νεανίσκου, στην οποία αναφέρεται, ότι ο Χριστός είπε στον πλούσιο νέο : «πώλησον τα υπάρχοντά σου και δος πτωχοίς». Τόση μεγάλη εντύπωση προξένησε η Ευαγγελική αυτή προτροπή στην ψυχή του Αντωνίου, ώστε αμέσως διένειμε τα υπάρχοντά του στους πτωχούς και ενδεείς, αφού φύλαξε τα απολύτως αναγκαία για την συντήρηση αυτού και της μικρής του αδελφής, την οποία φρόντισε να παραδώσει σε Χριστιανές νέες παρθένους που είχαν αφιερωθεί στη χριστιανική αρετή, βέβαιος ότι κοντά τους θα είναι κατά πάντα ασφαλής.Από τότε ο Άγιος Αντώνιος άρχισε να ζει ασκητικό βίο, εργαζόμενος αδιάκοπα και υποβαλλόμενος σε αυστηρή νηστεία, για να κατανικήσει τους πειρασμούς της σάρκας, αγρυπνώντας ολόκληρη τη νύχτα και τρώγοντας ελάχιστα.Στη συνέχεια απήλθε σε τόπο έρημο και μακρινό όπου υπήρχαν μνήματα και αφού εισήλθε σε ένα από αυτά έκλεισε τη θύρα. Η τροφή του ήταν ελάχιστη και του την πήγαινε σε καθορισμένες ημέρες ένας συνασκητής του. Εκεί υπερνίκησε, με τη χάρη του Θεού, νέους πειρασμούς. Αργότερα πήγε κοντά στα ερείπια ενός φρουρίου και κατοίκησε σε σπήλαιο χωρίς να τον βλέπει κανένας και χωρίς να δέχεται κανένα παρά μόνο έναν γνωστό του, ο οποίος του έφερνε κάθε έξι μήνες ψωμί για ολόκληρο το εξάμηνο.Μετά από είκοσι ολόκληρα χρόνια ασκήσεως και αφού έφθασε σε ύψη πνευματικής τελειώσεως, εμφανίσθηκε στον κόσμο και τότε άρχισαν να συρρέουν περί αυτόν πολλοί που τον θαύμαζαν ως ασκητή και θαυματουργό. Μαρτυρείται ότι, ενώ ο Άγιος βρισκόταν ακόμα στη ζωή, έβλεπε τις ψυχές των ανθρώπων που εξέρχονταν από το σώμα τους, καθώς και τους δαίμονες που τις οδηγούσαν. Το γεγονός αυτό είναι πολύ θαυμαστό, αφού μια τέτοια δυνατότητα είναι γνώρισμα μόνο νοερής και ασώματης φύσεως.Το έτος 311 μ.Χ., κατά τον διωγμό του αυτοκράτορα Μαξιμίνου (307-313 μ.Χ.), κατήλθε στην Αλεξάνδρεια, για να ενθαρρύνει και να βοηθήσει τους πιστούς, τους Ομολογητές και τους Μάρτυρες. Όταν έπαυσε ο διωγμός, ο



Όσιος επανήλθε στην έρημο, αλλά επειδή αισθανόταν ενοχλημένος από την παρουσία πολλών, που πήγαιναν για να τον συναντήσουν, έφυγε από εκεί και ήλθε σε τόπο έρημο, ο οποίος βρισκόταν σε όρος ψηλό, κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα. Και εκεί όμως προσέρχονταν πολλοί για να λάβουν την ευλογία του, να διδαχθούν και να θεραπευθούν. Θεράπευσε δε τους ασθενείς «ου προστάζων, αλλ' ευχόμενος και τον Χριστόν ονομάζων».Η φήμη του Οσίου Αντωνίου έφθασε μέχρι τους βασιλείς, τόσο ώστε ο Μέγας Κωνσταντίνος και οι υιοί του, Κωνστάντιος και Κώνστας, έγραφαν σε αυτόν, σαν να ήταν πατέρας τους και τον παρακαλούσαν να τους απαντήσει.Κατά την διάρκεια του ασκητικού του βίου ποτέ δεν άλλαξε ένδυμα και ποτέ δεν ένιψε το σώμα ή τα πόδια του με νερό. Ο Όσιος, αν και αγράμματος στην ανθρώπινη σοφία, ήταν σοφός κατά Θεόν. Είχε λόγο «ηρτυμένον τω θείω άλατι και χαρίεντα». Δίδασκε στους μαθητές του να μην θεωρούν τίποτε ανώτερο από την αγάπη του Χριστού και να μη νομίζουν ότι, επειδή απέχουν από τα κοσμικά αγαθά, στερούνται κάτι αξιόλογο. Το να αφήνει κανείς τα επίγεια αγαθά είναι σαν να καταφρονεί μια δραχμή από χαλκό, για να κερδίσει εκατό χρυσές. Δεν πρέπει, έλεγε, να λησμονάμε ότι ο ανθρώπινος βίος είναι πρόσκαιρος, συγκρινόμενος προς το μέλλοντα αιώνα. Γι' αυτό δεν πρέπει να κοπιάζουμε για την απόκτηση πρόσκαιρων αγαθών, τα οποία δεν μπορούμε να πάρουμε μαζί μας, αλλά για την απόκτηση αιώνιων αγαθών, δηλαδή της φρονήσεως, της δικαιοσύνης, της σωφροσύνης, της ανδρείας, της συνέσεως, της αγάπης. Ο Μέγας Αντώνιος, αφού έζησε εκατόν πέντε έτη, κοιμήθηκε οσίως το 356 μ.Χ. Αν και, όπως λέγει ο Μέγας Αθανάσιος, μία από τις τελευταίες επιθυμίες του Οσίου Αντωνίου ήταν να μείνει κρυφός ο τόπος της ταφής του, οι μοναχοί που μόναζαν κοντά του έλεγαν ότι κατείχαν το ιερό λείψανό του, το οποίο επί Ιουστινιανού (561 μ.Χ.), κατατέθηκε στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην Αλεξάνδρεια και από εκεί αργότερα, το 635 μ.Χ., μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.Η Σύναξή του ετελείτο στη Μεγάλη Εκκλησία.

Σας κούρασα εε;;;
Έτσι για να ξέρουμε γιατί ήταν Μέγας!

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2007

Είμαστε όλοι " αρματωλοί " !!!

Κάποτε όταν ήμουν μαθητής γυμνασίου ένας πολύ συμπαθής (τουλάχιστον σε εμένα) καθηγητής βιολογίας μας μιλούσε για τις αντισυλληπτικές μεθόδους οι οποίες δεν βοηθούν μόνο στο να μην γίνει μια μη επιθυμητή εγκυμοσύνη αλλά και στην αποφυγή διαφόρων άλλων σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων!


Όλα ωραία και πολύ ενδιαφέροντα μέχρι το πέρας της ώρας όπου ο καθηγητής μας κράτησε για να μας πει τις δικές του απόψεις απέναντι στην αντισύλληψη.
Μας είπε λοιπόν ότι είναι αντίθετος με αυτές τις μεθόδους και ότι πρέπει να κάνουμε sex μόνο μέσα στον γάμο και μόνο για συγκεκριμένο σκοπό (εγκυμοσύνη)!!

Φυσικά εγώ αμέσως διατύπωσα την απορία μου χαμογελώντας:
-Δηλαδή κύριε καθηγητά αν εγώ θέλω να κάνω μόνο 2 παιδιά θα πρέπει να το κάνω μόνο 2 φορές με την γυναίκα μου (και σε όλη τη ζωή μου, αυτό δεν το είπα)?
Και μου απαντά :
-Όταν δεν θα θελήσετε άλλο παιδάκι θα πάρεις την γυναίκα σου θα πάτε σε έναν παππούλη και θα προσευχηθείτε να μην σας δώσει ο Θεός άλλα παιδάκια, και αν κάνετε κι άλλο τότε είναι θέλημα Κυρίου!!
(Έλεος)


Φυσικά από τότε τον καθηγητή αυτόν τον έβλεπα με άλλο μάτι...


Την παραπάνω ιστορία σας την εξιστορούμαι με αφορμή μια εκπομπή που είχα παρακολουθήσει (όσο άντεξα) στην τηλεόραση με θέμα το προγαμιαίο sex.


Πολλοί από τους ηθικολόγους ιερείς που βρέθηκαν στην εκπομπή αυτή είχαν την ίδια άποψη με τον παραπάνω και με έκαναν να συνειδητοποιήσω για ακόμα μία φορά πόσο σχετική είναι τελικά η ηθική για τον κάθε άνθρωπο και πόσο μεγάλο είναι το χάσμα απόψεων ανάμεσά μας.

Αυτό που θέλω να πω τελοσπάντων είναι ότι ο καημένος ο Χριστούλης δεν είπε πουθενά και σε κανέναν ότι το προγαμιαίο sex είναι αμαρτία...Αυτοί λοιπόν γιατί τρελάθηκαν??


Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2007

1,2 1,2 φου φου δοκιμή!

Hello everyone!
Αποφάσισα και εγώ τελικά να ανοίξω ένα χώρο στο διαδίκτυο για να εκφράζω τις απόψεις μου, τις σκέψεις μου, τους ενδοιασμούς μου και τις ερωτήσεις μου (ρητορικές ή μη) και καμιά φορά και μερικά "ξεκάρφωτα"!!


Η αφορμή μου δόθηκε, εκτός του ότι τώρα τελευταία με βλέπει περισσότερο το σπίτι μου και έχω λίγο παραπάνω χρόνο να κάνω κάτι τέτοιο, επειδή κάθε μέρα όλο και περισσότερο βλέπω τα πράγματα να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο και δεν μιλώ μόνο σε προσώπικό επίπεδο, θέματα υγείας επισκέψεις σε ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ, ατυχήματα (goudoskarthala) κτλ. αλλά και γενικά διακρίνω μία κατάσταση στην κοινωνία που αν την "βάλεις κάτω" και την "μετρήσεις" απελπίζεσαι (σε ικανοποιητικό βαθμό)!

Το θέμα είναι ότι παντού και πάντα εις τους αιώνες των αιώνων (αμήν) υπάρχουν και θα υπάρχουν μεγάλα ή μικρά προβλήματα.
Μερικά επιδέχονται λύση και άλλα όχι, έχω κουραστεί όμως τα τελευταία χρόνια να βλέπω πως δεν...!

Παρόλα αυτά πάντα έχω στο μυαλό μου την παρακάτω φράση:

"περιμένω το χειρότερο και ελπίζω για το καλύτερο"
...

Σας καλοσορίζω στο χώρο μου.!
TonyF2